अधोलिखितम् अभिकथनद्वयं अस्ति –
अभिकथनम् (I): दन्त्यसकारस्य अघोषसंज्ञा भवति। अभिकथनम् (II): अन्त्या: सप्त तेषामघोषा:।
उपर्युक्ताभिकथनस्यालोके अधोलिखितेषु विकल्पेषु समुचितमुत्तरं चिनुत –

Correct option is A

अभिकथनम् (I): दन्त्यसकारः (स) वै दन्त्यवर्णः अघोषसंज्ञकः वर्णः अस्ति। "अघोषः" तु एकः व्यञ्जनवर्गः, यत्र घोषः (ध्वन्युत्पादनः) न भवति। "स" अघोषवर्गे अन्तर्भूतः, यतः एषः स्वररहितः अस्ति। तस्मात्, प्रथमं अभिकथनं सत्यं।
अभिकथनम् (II): " अन्त्या: सप्त तेषामघोषा:" इत्यस्य तात्पर्यं यत् सप्त अन्त्यवर्णाः (श, ष, स, अः, अं) अघोषसंज्ञकाः भवन्ति। पाणिनीयवर्णक्रमेऽस्मिन् वर्णाः स्पष्टतया अघोषत्वेन निर्दिष्टाः। तस्मात्, द्वितीयं अभिकथनं अपि सत्यं।
Information Booster: 1. अघोषः:
· अघोषः तु ध्वन्युत्पत्तेः समये स्वरयन्त्रस्य (vocal cords) कम्पनाभावः।
· क, च, ट, त, प इत्यादयः व्यञ्जनाः अघोषाः।
2. दन्त्यसकारः:
· "स" दन्त्यवर्गे अन्तर्भूतः।
· अघोषः स्वररहितः अस्ति, यत्र घोषः न विद्यते।
Additional Knowledge: 1. प्रथमम् अभिकथनम् (I): दन्त्यसकारः अघोषसंज्ञकः यतः तस्य उच्चारणे घोषः न भवति।
2. द्वितीयम् अभिकथनम् (II): सप्तान्त्यवर्णाः अघोषाः (श, ष, स, अः, अं)। एते स्वरकम्पनं न कुर्वन्ति।
3. घोषवर्णाः: घोषवर्णेषु स्वरयन्त्रस्य कम्पनं भवति।
अतः, उभे अभिकथने (I) एवं (II) सत्ये।