Correct option is C
अनुवाद शिक्षणस्य प्रमुखा विधिः
द्विभाषा विधिः अस्ति।
कारणम्: 1.
द्विभाषा विधिः:
· अत्र शिक्षणं द्वाभ्यां भाषाभ्यां (मूलभाषा तथा लक्ष्यभाषा) सन्दर्भे सम्पद्यते।
· अनुवादः शिक्षणप्रक्रियायाम् मुख्यं साधनं भवति।
· छात्राः मूलभाषायाः पाठं पठित्वा ततः लक्ष्यभाषायां तस्य अनुवादं कुर्वन्ति।
· उदाहरणः: हिन्दी पाठस्य संस्कृतं वा संस्कृत पाठस्य हिन्दी अनुवादं शिक्षणार्थ प्रयुक्तम्।
2.
अनुवाद शिक्षणस्य महत्वम्:
· भाषाद्वयं परस्परं बोधयति।
· विद्यार्थिनः भाषासम्प्रदायं, व्याकरणं, तथा वाक्यसंरचनां शीघ्रं ज्ञातुं शक्नुवन्ति।
· तयोः भाषयोः व्याकरणसाम्यं, शब्दसङ्ग्रहः, तथा भिन्नताः स्पष्टं ज्ञायन्ते।
Information Booster: 1.
द्विभाषा विधिः:
· एषा विधिः विशेषतः भाषाशिक्षायां, विशेषतः संस्कृत शिक्षायां उपयुक्ता।
· छात्राः मूलपाठस्य अर्थं तथा तात्पर्यं लक्ष्यभाषायां अनुवदन्ति।
· शिक्षकेन छात्राणां अनुवाददोषाः संशोधिताः भवन्ति।
2.
अनुवाद शिक्षणस्य उपयोगः:
· भाषाणां तुलनात्मकं अध्ययनम्।
· व्याकरणं सरलतया ज्ञातुं सुलभं भवति।
· शब्दभण्डारवृद्धिः।
Additional Knowledge: 1.
काव्यविधिः (a):
· काव्यं पाठयितुं विशेषतः प्रयुक्ता विधिः।
· छन्दः, अलङ्कारः, रसः च मुख्यं विषयं भवति।
· एषा विधिः अनुवाद शिक्षायाम् उपयोगी न भवति।
2.
आगमन विधिः (b):
· एषा शिक्षणप्रक्रिया सामान्यतः "विशेषात् साधारणं" बोधयति।
· व्याकरणं शिक्षयितुं युज्यते, किन्तु अनुवादाय उपयुक्ता न।
3.
नाट्यविधिः (d):
· नाट्यरूपेण शिक्षणं यत्र मुख्यं भवति।
· उदाहरणतः, संवादरूपेण शिक्षणं।
· अनुवादाय न उपयोगी।
निष्कर्षः: अनुवाद शिक्षणाय
द्विभाषा विधिः एव उपयुक्ता विधिः अस्ति।